زندگانی زنده مانی گشته است

(وعدهی فردا)تا سر به پای آن بت رعنا گذاشتیمپا بر فراز طارم اعلیٰ گذاشتیمقانع به فیض خشک لبیهای ساحلیمگوهر به تنگ چشمی دریا گذاشتیمشب رفت و شکوههای دلم ناشنیده مانداین آرزو به وعدهی فردا گذاشتیمدیگر ز بی قراری ایام ، ایمنیمبا این قرارها که به مینا گذاشتیمبر آستان اهل نظر ، جا گرفتهایمتا دست رد به سینهی دنیا گذاشتیمماییم و یوسف دل و زندان زندگیمصر عزیر را ، به زلیخا گذاشتیمجز خارخار عشق که در دل خلیده استهر گل که داشت رنگ تمنا گذاشتیمدر وصف آن غزال ، غزلهای آبدارمجنونصفت به سینهی صحرا گذاشتیم"خلیل...

(مهر وطن)تا بر طریق مهر وطن ، پا گذاشتیمسر را ز شور عشق به سودا گذاشتیمدر موجخیز فتنه و آشوب جاهلانمردانه پا به پهنهی دریا گذاشتیمما را نبود و نیست هراسی ز دشمناندانسته پا به صحنهی غوغا گذاشتیمدر جست و جوی جلوهی آزادی وطنمال و مقام را به خسان وا گذاشتیمماییم و سوز سینه و شور و نوای خویششادی برای مردم رسوا گذاشتیمغم شد نصیب ما ز گرانگوشی فلکروی دل از ملال به صحرا گذاشتیمسودی نداشت گفتهی ما نزد غافلانداغی ز درد ، بر دل دانا گذاشتیمآسودهایم از ضرر و سود زندگیتا دست رد به سینهی دنیا گذاشتیمجز خار گل...

(پردهی نیلی)رفتیم و پای ، بر سر دنیا گذاشتیمکار جهان به اهل جهان واگذاشتیمچون آهوی رمیده ز وحشتسرای شهررفتیم و سر به دامن صحرا گذاشتیمما را به آفتاب فلک هم نیاز نیستاین شوخدیده را به مسیحا گذاشتیمبالای هفت پردهی نیلیست جای ماپا چون حباب، بر سر دریا گذاشتیمما را بس است جلوهگه شاهدان قدس"دنیا برای مردم دنیا گذاشتیم"کوتاه شد ز دامن ما دست حادثاتتا دست خود به گردن مینا گذاشتیمشاهد که سرکشی نکند دلفریب نیستفهم سخن ، به مردم دانا گذاشتیمدر جست و جوی یار دلآزار کس نبوداین رسم تازه را به جهان ما گذاشتیم...