زندگانی زنده مانی گشته است

(فصل پایان)و ریخت دانه به دانه هر آنچه دندان بودکه این نشانه ی آغاز فصل پایان بودو گیسویی که کفن پوش فصل بی برگیو فصل فصل که پاییز در زمستان بودتنی که زلزله خیز و در امتداد گسلتنی که زیر و زبر گشته بود و ویران بودو دنده های موازی، و محور فقراتکه طرح میله و دیوار سخت زندان بودکسی که محبس تن را اسیر، من بودمکه گفته است که مرغ اسیر تن، جان بود ؟!چه سال ها که تنم این اطاق متروکهمحل بازی انواع بند پایان بودبه روی شانه ی من تار می تنید هوسو آینه که ز تصویر من گریزان بودکسی نگفت که این مرد ، یا که این ...

ادامه مطلب