زندگانی زنده مانی گشته است

(پاییز)نیما غم دل گو که : غریبانه بگرییمسر پیش هم آریم و دو دیوانه بگرییم من از دل این غار و تو از قلهی آن قافاز دل به هم افتیم و به جانانه بگرییم دودی است در این خانه که کوریم ز دیدنچشمی به کف آریم و به این خانه بگرییم آخر نه چراغیم که خندیم به ا...

ادامه مطلب